fali.nl

schrijfsels over alledag, ligfietsen en linux enzo

UNR op de netbook

Ubuntu veroorzaakte bij mij altijd een omktrekkende beweging. Deze grootste en bekendste distributie, is een merk op zich geworden. Nu neig ik altijd naar iets kleins. Vectorlinux en daarna Pardus waren lang mijn keuze op computers. Met de komst van mijn netbook, werkte Vectorlinux niet zoals gewenst en is Pardus 2009 icm KDE niet mijn ding. De aanpassingen met LXDE waren voldoende tot goed. Maar toch wilde ik nog verder zoeken. Ik hoorde goede dingen over de Netbook editie van Ubuntu, genaamd Ubuntu Netbook Remix, oftwel UNR. En een vooroordeel moet je of bevestigen of weerleggen en dat kan alleen met onderzoek. Dus de schoenen stevig aan en de iso gedownload.

Eerst een stickie bootable maken. Dit gaat met Unetbootin. Het programma kun je downloaden en daarna opstarten. Als je het in je home directory hebt staan hoef je geen sudo of su uit te voeren, dus kan het in je bestandsprogramma openen.

Unetbootin

Je kan nu een distro en iso kiezen uit een lijst om te downloaden, maar je kan ook een iso op je computer selecteren. Aangezien Ubuntu 9.10 nog niet te kiezen is in de lijst, moet je deze eerste downloaden. Het voordeel van Ubuntu is dan dat het groots is, dus het downloaden gaat zeer snel van de server van ubuntu. Iso selecteren en goed opletten dat de usb-stick is geselecteerd, en het kopiëren van de bestanden naar de stick is gaande. Nu geeft Unetbootin aan op welk percentage van de bestanden is. In het geval van Ubuntu betekend dat het heel lang duurt voordat de 4% is gepasseerd, zonder dat je iets van voortgang ziet. Ik dacht dat het systeem hangt. Maar uiteindelijk schiet de score door naar 100%. Ik zou zelf een voortgang van het aantal Mb of percentage van de totale iso grote prettiger vinden. Maar ja, ik ben niet de programmeur. (Dit is een moment dat ik verlang naar de eenvoud van VL oid, waar een loop, een kopieeropdracht, het opstarten van een programma op de stick het werk doen. Dat lijkt ingewikkeld in eerste instantie, maar is logischer dan unetbootin.

We gaan LIVE

Dan is het grote heropstarten begonnen. op een netbook druk je bij het booten op F12 en daar staat dan de USB-stick om te booten. Selecteer die en Ubuntu Live start op. Het eerste wat opvalt is dat alles werkt. Van geluid tot wifi en van hotkeys tot bleutooth. Wow. Dat belooft veel goeds. Meer over de werking en uiterlijk volgt.

Installeren dan maar

Het installeren gaat logisch. Ubuntu legt het zelf uitgebreid uit, dus dat hoef ik niet te doen. De Nederlandse Ubuntu site heeft ook flink wat uitleg over installeren.

Kijken en voelen

Het uiterlijk van UNR is ook opvallend. Eén taakbalk, maar daarin ook een het taakvensterbalk. Handig. Alleen jammer dat deze welhaast onleesbaar is door de zwarte kleur en de kleine kleurloze icoontjes. Nadat ik deze een ander thema met grijs als achtergrond had gegeven kon ik zien wat ik deed. En bruin is niet mijn favoriete achtergrond, dus iets anders geselecteerd. Later zal dat wel een foto van de kinderen worden.
Elk Programma heeft een pictogram linksboven in de taakbalk. Lekker compact.
Het menu is vervangen door programma’s die op het bureaublad worden weergegeven als een soort waaier, met effecten. Ook een “map” met favorieten die als eerste opent, als de pc start. Nu vind ik het ok werken, maar mis een menu om uitgebreide programma’s te starten. Nu moet je met een menubewerker programma’s aanklikken om ze daarna op te kunnen starten. Een menu of andere items toevoegen lijkt niet te werken. Jammer.

Nu heb ik sinds kort een handigheidje bedacht. 2 partities zijn voor Windows en de herstelpartitie (nooit in gebruik, maar ach). 1 partitie is voor een linux distributie, zeg maar “/”. Daar staat dus nu UNR. Dan heb ik nog een grote partitie die de archief map wordt genoemd. Hier wil ik mijn bestanden in opslaan. Deze is alleen te koppelen met een wachtwoord. Niet handig en voor mijn situatie onnodig. Ik moest dus uitzoeken hoe dit aan te passen. Op http://www.psychocats.net/ubuntu/mountlinux staat een keurige handleiding, om de partitie te mounten. Wel je eigen namen kiezen en invullen.

Niet One maar Dropbox

Ubuntu heeft een eigen “cloud” service, waar je online bestanden kunt opslaan en delen, het is Ubuntu One genaamd. Als je nog geen online opslag hebt, dan is het te overwegen. Alleen onhandig als je ook wel eens met windows moet werken. Daar is het niet voor bedoeld. Alleen Ubuntu is het credo. Ik had al Dropbox en ik houd van het kunnen gebruiken op willekeurig welke pc, met welk OS, dus het One logo werd met een kloeke rechtermuisklik verwijderd. Nog te lui om het geheel te verwijderen.

Dropbox is eenvoudig te installeren. Zeg maar op een Windows manier. Je drukt bij dropbox.com op het grote icoon en selecteert het .deb van je ubuntu smaak. Zelfs een suggestie wordt gegeven. Daarna installeer je door te dubbelklikken en na je wachtwoord, verschijnt er een installatievenster, die ook de afhankelijkheden installeert. Klinkt handig, toch? Nou dat kun je afvragen. Het uitpakken van een pakket in je home directory en activeren klinkt in mijn ogen net zo makkelijk en misschien nog wel handiger. Het leuke van de laatste mogelijkheid is dat je de tar ball op je dropbox kan zetten en heel snel beschikbaar is. Dat kan ook met dat deb pakket maar dat is alleen voor deb-distro’s. Voor distro-hoppers als ik, is dat iets minder handig. Misschien mierenneuken? Tja, waarschijnlijk wel.

Hardwaar

Verder moet ik toegeven dat het werkt. Het werkt snel, goed beeld, goed geluid, goede verbinding met wifi, zelfs bleutooth werkt probleemloos. Getest met een nokia N73 en dat werkte in ieder geval. Een testje in de klas geeft een hele rij mobieltjes die BleuTooth hebben. Bereik is goed, want ook mobieltjes die niet in de lokaal zijn, worden waargenomen.
Dit is de eerste distro waar ik zonder problemen de Blauwe tanden aan het werk krijg. Dat zegt iets over mij, maar vooral iets over UNR. Prima dus. Bestandsoverdracht gaat met 100 kb/s. Geen idee of dat snel is en afhankelijk van ontvanger of mobiel.

Verder valt hij op commando in slaap of in de pauze. Met een eigenaardigheidje. Als ik de stroomadapter er af trek, stort UNR in slaapstand. Even de power toets indrukken is voldoende, maar toch vreemd. Ik lig er niet wakker van.

Conclusie

Het feit dat ik het nog steeds gebruik zegt iets over UNR. Het is goed. Goed genoeg en soms zelfs beter dan ik had verwacht. Het start op ruim binnen een minuut (nog geen goede meting gedaan, is dit zo belangrijk??). Voelt zeer responsief, effecten zijn mooi, uiterlijk is persoonlijk, indeling is goed. Ik weet even niet meer te wensen. En dat is bijzonder voor een Ubuntu-scepticus.

Vectorlinux Light op de netbook.

dit is een vervolg op de vorige post over het installeren van Vectorlinux op de netbook. Ik vat hier mijn belevenissen samen, zodat ik niet in herhaling val.

Omdat Poweriso niet voorhanden was binnen de repository van de distro (VL 6.0 Std) de klassieke manier geprobeerd. Tja, eigenlijk is poweriso niet nodig. Dit is in een terminal zo goed te doen.

iso uitpakken met een loop:
su Password: mkdir VL mount -o loop VL-light.iso VL ls VL/

Alles kopieren als root naar de USB stick. Dat gaat goed.
Daarna als root in terminal op de USB stick ./bootinst.sh starten om de stick bootable te maken.
Bij verre de simpelste manier om een stick bootable te maken. Persoonlijk vind ik dit handiger dan GUI-handige-programma’s als Unetbootin, waar je meer moet controleren.

Verder is installeren een eitje. Als je maar de goede antwoorden geeft. Zie ook de vorige post.

Het stomme is dat de live editie goed werkt, geluid bijvoorbeeld doet het goed. Maar de geinstalleerde laat een dodelijke stilte horen via de speakers. Alleen via de koptelefoon heb je geluid. Ik ben te lui en met te weinig tijd om dit te regelen. Andere problemen zijn: hotkeys werken niet, tweede video uitgang werkt niet, slaap en sluimer werkt niet. Het lijstje is voor mij te lang. Dus ik maak een pijnlijke beslissing om deze snelle en prettige distro te verlaten voor een andere. In ieder geval voor de netbook. Of is de conclusie op dit exemplarisch bewijs, dat VL vooral en juist voor oudere pc’s? Op mijn paar jaar oude laptop werkt het keurig, incl geluid en hotkeys.

Installatie Vectorlinux Standard 6.0 vanaf USB op netbook

Het zal er enerzijds wel mee te maken hebben dat ik wat onrustig wordt als een paar maanden dezelfde distro op een van mijn computers staat, anderzijds wilde ik de snelheid van Vectorlinux wel weer eens proeven. Daarbij is dit een extra spannend onderdeel omdat VL niet een netbook versie heeft. Dus de vraag was ook: Hoe verhoudt zich dat tot netbook distro’s zoals Kuki.

Gelukkig heb ik al wat geoefend en voorbereid.

Dus ik heb hier een iso op mijn pc met vl STD 6.0.
Ik heb mijn eigen handleiding om deze ISO op een USB te plaatsen en bootable te maken. (codes volgen hieronder)
Ik heb de euvele moed om de partities waar Kuki-linux nu nog op staat te wissen tijdens de installatie om plaats te maken voor VL. (Kuki wordt niet gebruikt door mij ten faveure van Pardus-linux, die sneller, mooier met zijn milky theme en completer is)
Ik gebruik swap zoals aangegeven.
Pardus wordt verwijdert voor een archief partitie (later meer)
In eerste instantie installeer ik VL met / en /home op 1 partitie, zodat ik niet te veel met bestanden hoef te schuiven. Ik kan later nog wel een gehele partitie herziening doen.
Ik heb geduld.

Maar dan vind ik een directe iso install nog leuker. Zoals beschreven op de documentatie site van Vectorlinux.

Helaas krijg ik dit niet aan de praat in Pardus. Ik zit in Init 2 maar het script vindt het geen init 2. Dus deze optie gaat niet door. Dan terug naar plan A.

Vectorinux (VL) maakt een USB disk bootable met vlinstall. Je kunt Unetbootin gebruiken, maar hier staat een snelle methode. In het Nederlands gaat mijn stappen als volgt: Hier volgen uitgebreider, de stappen zoals boven beschreven.

Netbook aan. Check. Iso van vl STD 6.0 gedownload. Check. He, dat ging makkelijk.
Je zorgt dat de USB-stick FAT of FAT32 is (meestal vanuit de winkel al). En groter dan 700 Mb.
- Je pakt de iso uit (Waarbij /home/hans/ vervangen moet worden door jouw home directory):
- Je kopieert de inhoud van de map naar je stick naar de Stick.
- Je gaat naar de terminal en zoekt de usb-stick op.
- Je typt in de console:
```
./bootinst.sh /dev/sda1
```
- Je USB stick is bootable en je kan de computer herstarten om de installatie te beginnen.
7. Het wachten is begonnen.
Kijk naar buiten of naar binnen of naar de actieve leden van VL die voorbij zoeven op je beeldscherm. Uiteindelijk wordt de computer herstart en moet je nog een paar vragen beantwoorden.
Tip: In mijn geval (zei ik dat eerder?) moest ik X en het geluid opnieuw installeren. Volg de aanwijzingen en de rest gaat vanzelf.
Tip 2: Als alles werkt, dan is het verstandig om een update te doen. Dat kan via Gslapt, alle update markeren en daarna uitvoeren. Dan is in 1 keer deze half jaar oude release meteen weer up to date (met FF 3.5.4 26.2.27 kernel, onder andere). Dit heb ik gecombineerd met een aantal programma’s zoals Openoffice 3.?? en Gthumb en Mirage (GQView vind ik niet compleet en lelijk), maar kan niet kiezen tussen deze twee. Later is er altijd meer toe te voegen of te verwijderen. OpenOffice is trouwens overkill. De aanwezige programma’s doen het ook goed. Ben er nou eenmaal aan gewend.
Het tweaken, opleuken, rondkijken is natuurlijk een groot deel van de lol. Wat werkt wel en niet “out the box”. Ik had kleine problemen. Alleen het geluid werkt alleen via de koptelefoon. Ik lijk hiermee de enige te zijn. Anderen kunnen die met alsamixer (in console) simpel oplossen door de schuiven omhoog te schuiven. Ik neem me voor het nog een keer te doen met een verse installatie USB (misschien dan wel Light), om dan misschien wel de geluidskaart goed werkend te krijgen. Ook werkt de slaapstand niet vanzelf. Daarvoor moet je lilo herconfigureren. Nu kan ik dat net uitspreken, dus later misschien een post hoe ik dat voor elkaar gekregen heb.

Conclusie na een paar dagen:

Ik baal er van dat niet alles werkt. Mijn allerliefste distro laat me voor het eerst in de steek. Bijvoorbeeld de extra vga uitgang (major), of het geluid , hibernate en sleep (minor). Of ik ben door Pardus een beetje lui geworden. Het archief idee laat ik zo. Scheelt een hoop gedoe. Ik vrees dat ik niet genoeg geduld heb en Pardus er overheen flikker. De snelheid en de handige programma’s ter spijt. Ik denk ook dat de paar keer crashen of iets in de netbook is op hardware nivo, of iets in de installatie bestanden op de USB-stick en dus niet perse op de installatie iso, is.

Of ik probeer Light nog een keer uit. Er is altijd nog een mogelijkheid om naar Pardus te gaan.

xfce op pardus 2009

Om iets met de snelheid te kunnen doen en een betere vergelijking te kunnen maken met de kuki-kuch ubuntu netbook remix remixed- distro ga ik xfce installeren (as I type). Dit bericht wordt uitgebreid met mijn vorderingen, maar dat zal morgen zijn. Of ergens daarna, ik moet ook werken.

Allereerst staat er een keurige uitleg op de wiki. Enige waar je op moet letten is dat je de contribs van 2009 toevoegt, maar dat is ook de enige standaard keuze in pisi, dus hoeft geen probleem te zijn. Ik heb de Command Line gebruikt, want dat leek me het veiligste en ik weet dan zeker dat ik echt alles heb (een XFCE categorie is er niet in PISI, ook niet na de update van de contrib repositorie, dan wordt het een beetje gokken). De versie is 4.6.1 die aan het downloaden en installeren is, dus dat is up to date.

Een interessante optie in de wiki is om alle KDE onderdelen te verwijderen. Dat zou een vooral ruimte besparen. Maar ach, als je ze niet gebruikt, kan ik ze ook laten staan. Wel worden er goede suggesties gedaan voor alternatieven (zoals Ristretto en Wicd). Eerst maar eens de boel aan de gang krijgen.

Ristretto was al geinstalleerd bij de xfce toepassingen, wicd meteen ook maar gedaan met “sudo pisi install wicd” in Konsole (wat dus niet alles installeerde, alleen het script, daarover later). Uitgelogd, ingelogd en niet vergeten een xfce sessie aan te wijzen. En voordat ik op mijn horloge kon kijken naar de start vanuit kdm, was het geheel opgestart. Wow, iets van 10 seconden met vast internet verbinding (en geen idee waar wicd is). Maar het werkt als een speer. hier word ik heel blij van.

Goed, wicd moest nog geinstalleerd worden, ditmaal via pisi, daarna vond hij zijn plekje in de tray. En werkt meteen en vindt alles en ook ons eigen wifi. Binnenkort zal ik wat screenies plaatsen. En natuurlijk verder onderzoek doen.

Pardus op de netbook (aa1 150)

Nadat ik mezelf beloofd had om voorlopig geen nieuwe distro te gaan installeren, las ik een bericht dat pardus ook te installeren was via usb. Voordat ik geestelijk door had dat ik beloftes ging breken was ik pardus al aan het downloaden.

Voordat je kan beginnen moet je de iso opstartbaar maken met unetbootin. Dit staat goed beschreven op de wiki.

Installeren

Het installeren via de USB is verder hetzelfde als via een cd. Rustig -de niet moeilijke vragen- van de installatieschermen invullen, een partitie aanmaken en daarna begint de installatie. Alles is heel duidelijk en makkelijk, behalve het scherm om eventuele partities aan te wijzen en te formateren vind ik iets te veel handelingen en info tegelijk. Het werd mij na een paar keer pas duidelijk dat bij het aanpassen van een partitie dit direct gebeurt en de andere handelingen zoals formateren en swap toewijzen gebeurt op het moment dat je het scherm verlaat en na het volgende scherm klikt.

Grub

Op de fora en de wiki staat aangegeven dat grub waarschijnlijk via een usb installatie niet goed zal worden toegewezen. Dit klopt. Bij mij in ieder geval wel. Zowel pardus als de XP partities verwijzen naar een plek op aarde die in ieder geval niet de bedoelde partitie is. Het vervelende was dat de handleiding zoals beschreven op de wiki, niet gevolgd kon worden. het gestoorde was dat bij opstarten met usb, pardus netjes van harde schijf opstartte. Dat hield in dat ik niet meer bij de installatie scherm kwam. Uiteindelijk opgelost door handmatig /boot/grub/menu.lst aan te passen. Omdat ik graag mc gebruik, die eerst geinstalleerd. Daarna is het een kwestie van root worden (sudo en je wachtwoord) naar het bestand gaan en naar goeddunken aanpassen. In mijn geval had pardus zichzelf toegewezen aan (hd1,7), wat (hd0,7) moet zijn. Hetzelfde foutje was bij de XP installatie het geval. De rest van het verhaal kun je laten staan. Opslaan, herstarten en je kan je zelf een schouderklop geven voor deze inmense prestatie. Voor mij in ieder geval wel.

Opstarten

Het opstarten gaat snel en traag. Tot aan het inlogscherm duurt ongeveer 30 sec. Dit is vergelijkbaar met Kuki, een netbook geoptimaliseerde ubuntu distro. Dus niet slecht. Na het inloggen start KDE 4 op en doet daar 40 sec over. Vergelijk dat met Kuki, die er 20 sec over doet om XFCE op te starten (of nog minder voor LXDE) en je kan KDE rustig een slowstarter noemen. Het opstarten van programma’s zoals OpenOffice.org of Firefox gaat vergelijkbaar snel als bij Kuki. De Dolphin filemanager is veel trager dan de filemanagers van Kuki. Logisch, want het is een erg compleet grafisch monster in vergelijking tot de simpele managers van Kuki.

Hardware

Dit onderdeel is ongelofelijk. In vergelijking met de “netbook geoptimaliseerde” Kuki met ongeveer dezelfde kernel (29 tegen 30) wint Pardus gemakkelijk. Fn toetsen werken. Geluid, wifi, usbs, bleutooth, werkt allemaal, het scherm is op de juiste grote (al vallen soms schermen buiten het beeld, maar dat is meer een KDE kwestie). Ik ben nog op zoek naar een onderdeel dat niet werkt. Hulde voor deze ontzettend goede hardware detectie.

Werken met KDE 4

KDE4 is zondermeer mooi. Veel is hetzelfde als 3.5, sommige dingen zijn wat eleganter of grafisch mooier gemaakt, zoals het aanpassen van de taakbalk. Tegelijkertijd maakt dat het geheel wat omslachtiger. Af en toe denk ik dat ik gepleast moet worden in plaats van geholpen. Het mag liever wat simpeler.

Voor een netbook met deze snelheid (N280, 1660 MHz) lijkt KDE wat veel gevraagd, dacht ik in eerste instantie. Maar behalve opstarten lijkt alles goed en snel te reageren. Irritant zijn die effecten bij openen of afsluiten. Wie wachttijden bij een opstartmenu heeft bedacht? De Lancelot of Kicker Menu zijn niet mijn ding. dus het “klassieke” menu toegevoegd. Dan moet je dat met Widgets doen. Dat is dus precies zi iets wat simpeler kan. Er zijn zoveel widgets dat ik simpele ziel lang naar simpele dingen als “snelstarter” of “menu” aan het zoeken ben. Kiss is anders voor mij. Maar goed, als het er is dan is het er en hoef je er niet naar om te kijken.

Voor een netbook is het paneel erg groot en heb ik hem flink verkleint. mooi is wel dat het goed en overzichtelijk werkt als je het paneel links plaatst. Dit scheelt je wat kostbare pixels in de hoogte en als je kan leven met alleen pictogrammen in het taakbeheer-widget werkt het bijzonder goed.

Achtergrond heb ik zwart gemaakt en in zeker zonder achtergrond. Ik kan elke besparing van processor consumptie gebruiken. Het zwarte pijltje moet ik nog zien aan te passen, gewoonweg nog niet gevonden Zoek ook nog hoe ik compiz achtige dinken uit kan zetten en menu vertragingen kan verwijderen.

Het is al eerder in een aantal reviews over pardus gezegd en ik ben het er mee eens. Dit milky thema die pardus heeft ontworpen is bijzonder prettig. Het is een thema die ik zonder meer wil behouden. Simpel en elegant. Het ziet er ook luxe uit.

Software

Op dit moment is het meest gebruikte stukje software Firefox en Openoffice en de video en muziek software. Grappig dat tijdens de installatie Amorak wordt genoemd en die heb ik niet in de installatie gezien. Ach.

Om weer ruimte te besparen heb ik als Add on bij Firefox het compact menu toegevoegd. Het thema vind ik echter zo mooi dat ik geen compact thema toevoeg. het oog gaat nu boven de functionaliteit. De bladwijzerbalk haal ik altijd standaard weg. Dat java, flash en de rest is geinstalleerd kende ik al van Pardus en is ok.

Openoffice start op, traag als bij elke besturingssysteem, maar doet zijn werk. muziek speelt, video bekijkt, geen vuiltje aan de lucht.

Printer en picasa moeten nog geinstalleerd worden, maar gezien dit ook bij 2008 geen probleem was, ga ik er vanuit dat het nu ook zal lukken.

Ander nog iets

Ja, het is voor mij nu de vraag of ik de snappy en snelle reactie van Kuki prefereer boven het aantrekkelijke uiterlijk van Pardus. Wat ook mee zal spelen is dat onder Pardus alles werkt zonder problemen.

Waar ik niet zo gecharmeerd van ben is het wachtwoord gedeelte. Waarom niet simpel root en user. Pardus kiest voor een sudo-root en een user met een aantal rootrechten. Al werkt het goed, voor mij is het vaak wat verwarrend. Bij Pisi heb ik mijn user-wachtwoord nodig, bij sudo in terminal soms wel of de root. Ik kan het anders instellen, maar eenmaal ingesteld is het lastiger weer van deze methode af te stappen (al is het maar de angst iets instabiel te maken, door tussentijds een verandering bij zoiets essentieels te veranderen).

Ik zou echt verkocht zijn als er een versie kwam met lxde en de compiz instellingen zoals knoppix dat zo geweldig heeft weten te combineren. Dat zou het een echte netbook distro maken. Of het beleid van Pardus dat toelaat zullen we maar rustig afwachten. tot die tijd zal ik waarschijnlijk nog wel in de verleiding komen om een andere distro te gaan testen op mijn netbook. Bijvoorbeeld Vectorlinux light of standard, welke lxde en xfce bevatten als standaard DE.

En een schermafdruk van een Kuki linux op de aao

Bij deze. Vooral tevreden met de kleine veranderingen aan het “panel”, met de menuutje voor de openoffice.org programma-keuzes.

Nog tevredener met de combinatie van firefox extensie waardoor het geheel een stuk compacter is. De extensie gebruikt zijn: delicious bookmarks, personal menu, Fission en het classic compact theme.