|
|
 Nu eindelijk de koop helemaal rond is, kan ik eens terugkijken op Kali en vooruitkijken met Quali. En oudst en minder oud met elkaar vergelijken.
Terugkijken met Kali
Kali heeft me weinig in de steek gelaten. In de eerste jaren een drietal keer dat het frame scheurde. Daarna waren het alledaagse fietsdingetjes. Lekke banden heb ik niet gehad. Ja, eentje toen ik de banden op gaatjes controleerde en een klapband van de te hard opgepompte BA 406-60mm. Lang leve de BigApples. Wel moest Kali vertroeteld worden. Regelmatig controleerde ik de stuurspeling en trok dat even bij. En de trapas is ook een zorgenkindje geweest. Op het allerlaatste moment is dat ook opgelost.
Kali was een fiets waar je iets over kon vertellen. Het ding is bijzonder, met een bijzonder verleden.
Kali kostte me ongeveer 11 cent per km (zie Kali-stand), over 7500 km. Dat is vier keer zo weinig als een auto. ..
Waarnemingen
- Kali kan veel krappere bochten maken dan de Quest (Quali).
- Quali is sneller dan een M5 Kalisvaart, maar dan zitten er wel snellere banden op. Het echte snelheidsverschil is kleiner.
- Quali is af. Dodelijk saai, maar bij aankoop en wat kleine dingetjes zoals klittenband en soldeerwerkjes, is alles gedaan. Ik heb geen idee wat ik ga doen om te verbeteren. Nou OK, het ding moet een keer gespoten worden en beplakt met iets Quali-achtigs. Maar dat is het dan.
- Kali is nooit af, er is altijd wat te prutsen of te verbeteren. Kali is wel heel leuk en valt op. Het verhaal van Kali is indrukwekkend. Quali is wat saaier, wat algemener.
- Quali is geveerd. Kali niet. Dat is een verschil op klinkerwegen. Verder niet. De vering vind ik in bochten of op verkeershobbels storend en maakt de fiets minder stabiel. Kali heeft dan meer kart kwaliteiten. Quali is de moderne Citroen SM en Kali het irritante en oude Lotusje.
- De verlichting van Quali is top. Kali moet het doen met zelfbouwspul. Ook goed, maar …. anders.
- Van Kali krijg je vieze benen, dus altijd een fietsbroek aan. Quali kan ook met een nettere broek gereden worden.
- De remmen van Kali zijn eigen. Het driften in de bochten door het binnenwiel alleen te remmen is leuk. Quali remt met 2 remmen tegelijkertijd. Heel goed, een noodstop is angstwekkend, zo snel stil.
- Quali is duidelijk een doorontwikkelde fiets. Het is dan de eerste maar in de 10 jaar van zijn bestaan is er veel verbeterd naar de laatste stand van zaken. Inoled verlichting, Frame, remlicht, knipperlicht, aandrijving, etc.
Kali is duidelijk een prototypische fiets. Zoveel als er aan veranderd werd, zoveel kan er nog mee gebeuren. De breedte is niet ingeschat op de wet, maar op het circuit. Spatborden waren toenertijd soort doeken, omdat het toch wel handig was, wat drogigheid. Nu wordt daar heel anders naar gekeken. Ook raak je in Kali van alles kwijt, door al die gaten en spleten. Quali is ook daarin beter ontwikkeld.
- De quest 2009 stoel van Kali is super. De oude Quali zitting is minder. Als ik ooit iets wil veranderen is het dit wel. Eerst maar eens mee rijden.
- Quali is monocoque met een inwendig aluminium frame. Kali is een fiets met een omhulsel. Nu moet je over het laatste niet te denigrerend doen. Het voordeel van deze opzet is een veel grotere mate van flexibiliteit. Alles kan eraf en er weer op. De fiets uit de hul halen is handig bij onderhoud. En dan kun je echt overal goed bij. Ook in de kuip. En de moeder aller velomobielen, de Leitra is niet voor niets steeds nog frame met kuip. Het is licht. Als Kali met Aluminium of Chromolybdeen was gemaakt had dat kilo’s kunnen schelen tov het RVS frame. Ach ja, als….
Vooruitkijken
Zoals al genoemd zal misschien de zitting van Quali een keer vervangen worden. Maar belangrijker is dat de afstelling goed komt. Gisteren voor het eerst zonder pijn gefietst. Tenen goed aandrukken en schuin zitten lijken de remedie. Kijken of ik dat kan volhouden in de ritten die gaan volgen.
Pas als ik zeker weet dat alles goed is, zal ik het kleurtje veranderen. Bij een godin van oorlog en vrede past rood beter dan blauw, maar wellicht kunnen we daarover ooit nadenken. Eerst rijden. En dat rijden zal minder boeiend worden dan Kali, vermoed ik. Aangezien de fiets ook minder bijzonder is. Het is weliswaar de eerste Quest (ok tweede), maar er rijden wel 300 andere met zo’n fiets. Van Kali rijden er 2 in de wereld.
Quali moet minstens 25000 km rijden om even duur in onderhoud te zijn als Kali. Daar heb ik hopelijk minder dan 10 jaar voor nodig. Quali is dan ook bedoeld voor heel lang. Wie weet haal ik ooit de 200000 km met de fiets. Wie weet. Of rijd ik de Olliebollentocht van 2024 met Quali…….. Even oud als Kali was toen ik daar in 2009 mee reed. We zullen zien.
Het allerbelangrijkste is dat ik ga genieten van de fiets. Lekker karren, rondkijken, leren rustig aan te doen. Ik hoef geen 37 km/u te rijden. 32 km/u mag ook. Ik hoef geen 50 te halen als top, ik hoef geen 28 gemiddeld te rijden. De kunst is om dat niet te doen. Te genieten van de rit naar mijn werk en terug, andere ritjes te maken met Stephan of Edwin of anderen. Dan zul je mij nog heel lang zien rijden met deze prachtfiets.
27 december 2009: Vanavond is Kali samen met Stephan op de auto gezet zodat ik morgen niet te veel tijd hoef te besteden aan dat soort werk, hooguit even de banden checken. Ook natuurlijk van alles om mee te nemen. Spullen voor Kali, ook acculader ed om over te dragen aan de koper aan het eind van de dag.
Het eten en de fietskleding niet vergeten (typisch iets voor mij). Camera voor de obligate foto’s (zie hieronder). TomTom om er te komen. Pomp voor de banden. En iets om de zenuwen in bedwang te houden. Het is niet alleen het idee dat je met honderd velomobielen gaat rijden. Hoe is dat? Hoe houdt Kali het? Wat zijn de reacties van de anderen op dit oude lijk? Maar ook nog de verkoop van Kali aan het eind van de rit. Wie staat op de zijlijn meewarig toe te kijken? Of juist bewonderend?
29 december 2009:
Wat een geweldig evenement. Het is te gestoord voor woorden om met zoveel gelijkgestoorden te rijden. Het aantal keren dat Kali eerst werd herkend en daaruit de conclusie getrokken werd dat ik dan wel “lighans of Hans Huijgen” moest zijn heb ik niet meer geteld. Ik heb mijn portie aandacht ruimschoots gehad.
De snelheid was gemoedelijk rond de 20-25 km/uur, dus voor iedereen goed bij te houden. Dat gaf je ook de gelegenheid wat bij te kletsen, met bekenden of kennis te maken met onbekenden. En altijd hetzelfde onderwerp.
Bijzonder dat veel doodgemoederd even heen en weer fietsen. De groep uit Purmerend en omstreken, maar ook Poncho en berijder die een flink stuk moest fietsen. Of de vriendelijke belg (Teun Geerooms uit Turnhout, die nog even 180 km naar huis reed. Gevleugelde opmerking van hem: “van zotten heb je geen last”. En dat was misschien wel voor mij de beste omschrijving van de dag. Ook als je de verbaasde en lachende gezichten van omstanders ziet.
Verder was het nog even spannend of Jaap-Andre Kali ging kopen. Paste hij er wel goed in? Zijn benen blijken een stuk langer te zijn dan de mijne. Uiteindelijk kiest hij toch voor de koop. Nu de vraag of hij gewonnen heeft of ik? Ik wens hem veel plezier met de fiets. Wat anderen trouwens ook deden.
Een kort videootje: http://www.youtube.com/watch?v=oMDgDM3rwuQ
 Het is er toch veel eerder van gekomen dan ik dacht. Een vervanger voor Kali. De kinderen noemen hem “nieuwe Kali”, de nickname zeg maar. Ik heb besloten hem Q1 te noemen. Grappige is dat je in het Engels uitspreekt als Queen, dus rijd ik weer in een vrouw. 
De foto spreekt denk ik boekdelen. Let op de mondhoeken. Foto’s zullen vast volgen. Maar ik heb ook een voornemen om niet te veel over Q1 te bloggen. Kali-blog is flink uit de hand gelopen in de loop der tijd en ik wil een beetje afkicken. Een nieuwe fiets is dan een goed moment. Mailinglijst en twitter zullen de media zijn waar vast iets te vinden is over de belevenissen van mij met deze Quest. Het album wordt vast wel bijgevuld. Maar verwacht er niet te veel van. Enige bescheidenheid is ook op zijn plaats. Mijn voorgangers hebben 137000 km gereden met de fiets in 10 jaar. Dat is bijna 14000 km per jaar. Ik zal er beduidend minder mee fietsen. Bastiaan noemde het al: “de fiets doet het wat rustiger aan, een soort pensioen.” Zo zal het wel zijn voor de fiets. Ik denk dat ik meer zal fietsen dan met Kali. Of ik dat waarmaak zullen we meemaken.
Meer foto’s van de koop op welmers.net.
 Tja, omdat je nooit zeker weet wanneer zo’n fiets precies is gemaakt -Bram Moens zelve zei 1984, zonder verder woorden vuil te willen maken- denk ik dat ik met behoorlijke zekerheid kan zegen dat Kali geboren in 1984 nu in 2009, 25 jaar oud is geworden. Bovenstaande zin is zowel blog technisch te lang als nodeloos ingewikkeld, dus laat ik hem staan. 
Om dit te vieren en omdat het ongeveer sinds het kapot gaan van de eerste achterlicht op mijn te doen lijstje stond, heb ik ook het achterlicht gekoppeld aan de accu. Geen gezooi meer met batterijen die geen goed contact maken of een erg vaag klein lampje voor een iets te snel projectiel. Nee nu 5 SMB lampjes op een stripje die afkomstig is van een Audi. Ze zijn al rood van zichzelf, zo was dan ook ooit het idee om ze zonder reflector te plaatsen, maar de spreiding van het licht is dan toch minder. Dus de oude Action lamp opengeschroefd, gat geboord, draadje gekoppeld, printplaatje aan draadje gelast et voila…. het werkte na een aantal keer hoofd stoten en opnieuw proberen. Print is vastgeplakt met Bison Kit Mega Super Power (ofzo) en ik ben benieuwd of het houdt. Morgen gaan we het ervaren. Hopelijk is het donker. 
In het verlengde van deze zichtbaarheidsactie ook reflectie materiaal (kleur rood) geplakt op de achterkant en achter-zijkant van de body. Erg mooi, want de kleur van het materiaal is hetzelfde als de rode kleur van Kali zelf. In daglicht zie je het dus (bijna) niet. Olga werd gek van mijn gelukzaligheid.
En ik denk dat ik een mooie tekst heb voor de zijkant van Kali. Nu denk ik dat al een paar keer, maar nu denk ik dat ik denk dat ik het zeker weet. Ik laat het nog even bezinken. En terwijl ik type komen er ook allemaal andere ideeen naar boven. Dus wie weet, is er een definitief idee die met enig schaven en overdenken ook echt op Kali komt. Moet ik het wel geplakt hebben voordat een ander definitief idee de kop op steekt.
Afgelopen vrijdag als een beest naar huis gefietst (voor mijn doen hard). Snelheid heeft op de buitenwegen niet onder de 35 km/h gelegen (en max 39).
Nu kan ik dat conditioneel goed aan. Mijn knieën vinden dat wat minder. Het lijkt dat nog steeds te hoog vermogen wat druk op de knieën geeft (nasleep van chondropathie in beide knieën). Nu wist ik dat al, had ik gewoon rustiger aan moeten doen. Soms “moet” je even gas op de plank en wat hormoon kwijt die al een tijdje in je lijf verstopt zit. Dat komt er dan even uit….
Mijn voornemen is om maandag weer te fietsen. Echter het is de vraag of dat het meest verstandig is. Moeten de knieen nu wat rustig bewegen of moeten ze juist wat rust. Geen idee, ik zal het de osteopaat vragen als ik naar hem toe fiets.
Klusjes
Er moet weer wat geklust worden aan Kali. Het knipperlicht links doet het niet, achterlicht moet nog geschakeld worden aan de accu (nu nog batterij) en eigenlijk moet het achterlicht meer naar boven en feller. Een mooi plaatsje zou achter mijn hoofd zijn, gecombineerd met een “bolletje” zoals de Mango, waar je niet alleen je hoofd tegenaan kan vlijen, maar ook een “meer gestroomlijnd” hoofd krijgt. Zo te horen klinkt het laatste als te veel werk voor een middagje, dus die zal wel even op zich wachten. Het zullen wel weer noodoplossingen worden.
Schokkend was trouwens om te wegen hoeveel gereedschap ik meezeul. Meer dan een kilo. Dat is dan wel inclusief pomp, maar zonder reserve binnenband. Ik wist even niet wat er uit te halen. Dus de kilo blijft een kilo 
Je sleept nogal wat mee met zo’n fiets: gereedschap, kaart, tas, slot (minstens 1,5 kilo schat ik), dekzeiltje. En soms ook nog 1,5 liter water en drinkslang. Dat je nog vooruit komt (en snel ook) is elke keer een wonder. Leve het vlakke land.
|
